PLATONİİİİKKKK

Hayat bayağılaştı yine . Ne yapıyorum ne ediyorum, günler nasıl geçiyor sorsanız söyleyemem. Ne yaptığımı bende bilmiyorum çünkü. Derin düşüncelerde buluyorum kendimi. Aklımın ücra köselerinde bir yerlerde saklı kalanı dışarı çıkarttım, oyalıyorum kendimi onunla. Ne kadar saçmaladığımın farkındayım aslında ama ne vazgeçebiliyorum nede onunla yaşayabiliyorum. Bağımlısı değilim ama bazen ihtiyaç duyuyorum bir sözüne veya bir resmine. Her insanın vardır hayatında böyle biri illaki. Şimdi bunu okuyanlar benim yok ki demesin hiç. Yemezler. Amaa o kadar uzun zaman oldu ki alışkanlık yaptı bende bu. Bağlanmak bu olsa gerek. Ne güzel demişler; “Neler yaptığını bilmeme rağmen senden vazgeçememem ne garip!!! “ Derlerya ilk aşk unutulmazmış diye artık  oraya bağlıyorum olayı.

He sorucaksınız kimse gelmedi mi yerini doldurmaya diye. Geldi buldum birkaç kişi. Sırf yerini doldursun diye tuttum bir süre yanımda. Olmadı.. Üstüne birde suçluluk duygusu eklendi. “Neden kullanıyorsun onu” diye. Baktım ikisi üst üste olmuyor ayırdım yolumu. Sonra mı ?... Platonik yaşamaya devam aşkı… Doğru biri çıkana kadar. Öyle işte son zamanlardaki durumum budur. Haydi NOS VEMOS… ;)